فراخوان مشارکت همگانی در اعتصابات عمومی کوردستان

فراخوان مشارکت همگانی در اعتصابات عمومی کوردستان
153

خیابان؛ تحمیل ریاضت اقتصادی بر مردم کوردستان از سوی استبداد مرکزی و سرمایه‌داران چپاولگر چنان به نقطهٔ اوج رسیده است که بخش وسیعی از مردم آنچنان که هر وجدان بیداری آگاه است به پدیدهٔ کولبری روی آورده و همچنین بازارهای کوردستان چنان به این نوع از اقتصاد وابسته گشته‌اند که هر گونه تغییر در سیاست مرزی، اقتصاد کوردستان را فلج، و قوت اکثریت مطلق مردم را به مخاطرهٔ جدی می‌اندازد. این علاوه بر این است که پدیدهٔ کولبری و اقتصاد وابسته به تجارت‌های قانونی‌نما و قاچاق‌نما از سوی خود استیلاگران سرمایه‌سالار عامدانه مهندسی و برای کنترل اجتماعی و اقتصادی این جامعه از طریق استبداد مرکزی هدایت می‌شود.

حال ریاضت کشی مردم کارگر و زحمتکش کوردستان به اوج خود رسیده و مدتی است که بازارها و خیابان‌های کوردستان به میدان کارزار کولبران و کاسبکاران بدل و اعتصاب عمومی در شهرهای کوردستان در حال گسترش می‌باشد.

اعتصابات از ده روز پیش از شهر جوانرود شروع و سپس شهر بانه و سقز را هم دربرگرفت.

با توجه به پیشینهٔ تاریخاً انقلابی و روحیهٔ پیکارجویانهٔ ملت کورد در مقابل هرگونه ستمی، بستر سرایت اعتراضات و اعتصاب عمومی به شهرهای دیگر مهیا بوده و این امکان کاملاً محتمل است. هر چند ممکن است اگر این اعتصابات و اعتراضات در مقیاس محدود باقی بماند، استبداد مرکزی قادر به سرکوب یا مهار آن گردد، اما امکان و بستر گسترش آن به مناطق دیگر نیز وجود داشته و اساساّ باید هدف اصلی و واقعی نیز، سراسری نمودن اعتراضات و اعتصابات کارگران و زحمتکشان و کل جامعه باشد تا که بساط ستم برچیده شده یا دست کم از طریق فشار از پایین توده‌های تحت ستم تخفیف یابد.

رژیم استبداد مرکزی تهیه و تجدید قوا را از طریق شریانهای اقتصادی جامعه انجام داده که عبارتند از ذخائر و منابع، مراکز تولید صنعتی و تکنولوژی، زراعت و کشاورزی، بازار، حمل و نقل، صادرات و واردات و همچنین بانک‌ها و بازار بورس و سهام. این باید بخش کوچکی از آگاهی عمومی جامعه باشد که خارج نمودن شریانهای اقتصادی از دست حاکمیت اقتدارگرا، به معنی ساقط نمودن بلافاصلهٔ نظام حاکم است.

حال که تنفر و انزجار از این نظام ستمگر و برچیدن بساط آن، مبدل به آرزوی یکایک عموم گشته است، واقعیت این است که فشردن شریان اقتصادی تنها از طریق متوقف نمودن رژیم اقتصادی این نظام ممکن است که تنها از طریق سازمانیابی شورایی سراسری سرمایه‌ستیز مرتبط به هم امکان تحقق دارد.

از این رو جنبش خیابان فراخوان می‌دهد که:

همهٔ شهرهای کوردستان و کلیه اقشار به این اعتصاب ملحق شوند.

سازمانیابی بصورت شورایی و مشارکتی بوده و با هم مرتبط و هماهنگ باشند.

مطالبات از حداقل‌خواهی به مطالبات رادیکال انقلابی بدل گردن.

کلیه شهرهای ایران و علی‌الخصوص قشر روشنفکری جوامع در همبستگی به این جنبش بپیوندند.

هدف واقعی خارج نمودن رژیم اقتصادی از کنترل نظام استبدادی و سرمایه‌داران چپاولگر باشد.

کارگران باید با تداوم حضور خود از شوراهای خود در مقابل نیروهای سرکوبگر محافظت و نگهداری نمایند.

جنبش خیابان تأکید قاطع بر این دارد که همهٔ کارگران و زحمتکشان ملل دیگر ایران و همچنین جنبش خیابانی به اعتراضات در مدت کوتاه خود را سازمان داده و به مبارزات و پیکار سرمایه‌ستیز کارگران کوردستان بپیوندند.

اتحاد ما ضامن پیروزی ماست و مشارکت همگانی در اعتراضات و اعتصابات عمومی و همچنین نافرمانی مدنی در همهٔ سطوح بویژه اُرگانهای سرکوبگر این نظام و ادارات دولتی وظیفهٔ همگانی است.

پیش به سوی سازمانیابی شورایی سرمایه‌ستیز!

پیش به سوی همبستگی سراسری کارگران همهٔ ملل ایران!

شورای سردبیری خیابان

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.