خطاب به مردان سرزمینم

131

رژیم ایران از اوایل انقلاب تاکنون کە پا به چهل سالگی گذاشتە است با رفتار و برخوردهایش، ‌ زن را به عنوان کالای جنسی و برده به جامعه معرفی کرده و می‌خواهد با گوشه‌گیر کردن و تشکیل دادن خانواده و زاد و ولد مانع فعالیت‌های زنان در بیرون از محیط خانە شود. همین امر تاثیر منفی در بین مردان گذاشتە و با حس و  احساس مالکیت بر زنان و آزار و اذیت آنان به عناوین مختلفی سد راە پیشرفتشان می‌شوند. ولی خوشبختانە زنان سرزمینم امروز بیش از هر زمان دیگری با وجود خفقان، ‌سرکوب، ‌عدم آزادی بیان و قلم پا به عرصهٔ فعالیت‌های سیاسی، ‌فرهنگی، ‌اجتماعی و علمی گذاشتە‌اند.
من به عنوان یک زن از مردان سرزمینم می‌خواهم کە در این دورهٔ حساس و تاریخی و با توجە به شرایط سخت و ناگوار، ‌نابرابر و ناهنجار جامعه با ما زنان در جهت راستای تحقق حق و حقوق زنانە‌مان با ما همراه باشند.
واضح است که شما هم مثل ما زنان قربانی فرهنگ سنتی و نادرست هستید کە متاسفانە بدلیل فضای مردسالاری حاکم در جامعه و خانواده به عنوان یک قانون و وظیفه به آن نگاە کرده و از آن حمایت می‌کنید.
بدانید که ما اکنون تصمیم گرفتەایم کە در برابر بی‌عدالتی‌ها و تبعیض‌های جنسیتی مسکوت نمانیم! ما هم مثل شما می‌خواهیم از هوای آزاد لذت ببریم و زمزمهٔ باد را در بین موهایمان احساس کنیم، ‌در کنار ساحل دریا آفتاب بگیریم بدون اینکە در معرض دید و دوربین‌های شما قرار بگیریم! به استادیوم بیاییم و مثل شما تیم محبوبمان را برای برد تشویق کنیم! آزادانە و بدور از هرگونە ترس از گشت ارشاد و هر وقت کە بخواهیم به خیابانها آمدە و قدم بزنیم؛ ‌بدون انتظار از رانندەهایی کە فکر می‌کنند باید ماشینشان را متوقف و ما را به مقصد نامعلوم ببرند! مادرانمان را بی‌اجازهٔ خودشاب به عقد غریبه‌ای درآوردند و دم نزدند و سکوت کردند. در عوض ما می‌خواهیم برای خروج از کشور بی نیاز از اجازهٔ پدر یا شریک زندگیمون باشیم، ‌چرا؟ چون ما زنان نه تنها مثل شما انسانیم و حق انتخاب داریم، بلکه حتی شما را بسانی انسانی آزاد زاییده‌ایم و شما باید از سلب آزادی ما بپرهیزید.
ما داریم (نە) گفتن را در برابر خواستە‌های نامعقول خانواده، ‌جامعه و رژیم زن‌ستیز تمرین، تا ارادهٔ انسانی و زنانهٔ خود را باز پس گرفته و سرنوشت خود را در دست بگیریم و از روی اجبار، ‌ترس، ‌شرم و حیا به هر چیز و هر کس نگوییم چشم!
ما هم می‌خواهیم کسی را از روی عشق و علاقه و محبت انتخاب کنیم، ‌بدون ترس از اینکه به طرف مقابل اگر (نە) بگوییم بر روی جسم و جانمان اسید بپاشد. شما هم به عنوان یک مرد، ‌احترام به خواستە‌هایی که در صدر آن کرامت انسانی و آزادی است را بارها و بارها تکرار و تمرین کنید.
هنگامیکه ما زنان به خودمان می‌رسیم، ‌آرایش می‌کنیم، ‌لاک می‌زنیم، ‌موهایمان را رنگ می‌کنیم و لباس دلخواهمان را می‌پوشیم قصد خاصی نداریم و نمی خواهیم حس شهوت هیچ مردی را برانگیزیم، ‌این فقط یک غریزهٔ کاملا زنانە است همانند وقتی کە تنها است و می‌خواهد در آغوش عشقش بیارامد، ‌بدون انتظار و توقعی غیر از این!
بگذارید خودمان باشیم و ما را آن گونە کە هستیم قبول کنید. خستە شدیم از بس به خاطر شما رژیم گرفتیم، ‌عمل زیبایی انجام دادیم، ‌به هر دری زدیم تا خودمان را به شما اثبات کنیم و آخر سر بازندۀ اصلی شدیم.
احتمالا شما هم از رقابت بین خودتان برای تأمین نیازهای طبیعی و غریزی خود خستە شده‌اید. ‌بیایید به جای اینکه شما به بازوی اعمال خشونت این نظام مستبد به ما باشید، با هم به زندگی و انسان بودن طراوتی نو ببخشیم. ‌اینگونه به ما هم این فرصت را می‌دهید کە با دید بازتری در مورد شما قضاوت کنیم و پول و ثروت هدف اول برای انتخابمان نباشد.
دیگر ما را به چشم جنس دوم نگاە نکنید، از جهان مدرن احترام به شخصیت زن را یاد بگیرید اگر در تاکسی جا تنگ بود خودتان را به ما نچسپانید. ‌در اتوبوس اگر زنی را ایستاده دیدید جایتان را با احترام به او بدهید. ‌اگر وارد جایی شدید اول به خانمها تعارف کنید. این حرکات مثبت چیزی از مردانگیتان را کم نمی کند، ‌بلکە به عزت و احترام شما افزوده می‌شود. به زنی کە یکبار زندگیش را باختە برچسب‌های ناروا، ‌غیرمنطقی و بی معنی مانند بیوە ندهید.
اگر امروز اعتراضمان را با‌ انداختن روسری نشان می‌دهیم، بدانید که در این همه مدتی کە رژیم ایران بر سر کار است ستمهای زیادی به ما زنان تحمیل کرده است، ‌انداختن روسری بهانەای بیش نیست، ‌هدف ما براندازی کل سیستم نظام سرمایه‌داری و زن‌ستیز است کە اعتراض ما را با سرکوب، ‌زندان و اعدام جواب می‌دهد.

ما زنان باید هوشیار باشیم کە در تمام دورانی کە حکومتی برپا بوده و ناراضی از اوضاع بودیم و حتی بعد از فروپاشی آن و سرکار آمدن هر دولت جدیدی، نه تنها هیچ تغییری در بهبود حق و حقوق زنان صورت نگرفته، بلکه وخیمتر گشته است. باید این را در نظر داشت کە رهبری جنبش رهایی زنان، در دست خود زنان بوده و نباید حرکت سایه‌ایی از جنبش‌های مردسالارانه باشد. نیل به این هدف از طریق توانمندسازیی زنان و حضور مستقیم خودشان در جنبش رهایی زن، این حرکت را خودشان و بدون وابستگی به مردان بر عهده بگیرند و با آگاه سازی و بر طبق برنامه‌ریزی دقیق و جدی به پیش بروند. اینگونه پس از فروپاشی این رژیم، با ذهنیت از پیش آماده شده و نیز بهتر می‌توان به حقوق دست نیافتە و دفن شدهٔ زنانە دست یافت و چە زیباست انقلاب زنانە بدست خود زنان و با رهبری خودشان!
بدانید که ما زنان عزممان را جزم کردە ایم و با خودمان عهد و پیمان بستەایم تا برآورده شدن خواستەهایمان از پای ننشینیم. بدانید که اگر زنان یک جامعه شاد نباشند مردان آن جامعه از بی‌مهری زنان آسیب می‌بینند. ما باید برای آینده‌ای بهتر و بدور از خشونت و تبعیض تلاش کنیم تا شرمندهٔ فرزندانمان نشویم و سختیهایی را کە ما کشیدەایم را نبینند و احساس نکنند.
بیایید با هم جامعه‌ای برتر بسازیم که در آن برابر باشیم. اینبار که ما زنان صدای انقلاب شدیم و با نیروی زنانهٔ خود می‌خواهیم، نظام استبداد را برچینیم و جامعه‌ای شاد و برابر بنیاد نهیم، بدون تلاش به سبقت گرفتن و به حاشیه راندنمان همدوش ما باشید. بدانید که بدون ما زنان، جامعهٔ مردانه جهنمی بیش نخواهد بود.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.