سال نو کارگری و اول ماه مه، بر کارگران جهان خجسته باد

89

بیانیه مشترک ۲۲ نهاد کارگری و مترقی در تبعید به مناسبت روز جهانی کارگری

خیابان؛ یک سال کارگری را پشت سر گذاشتیم، سالی که بارزترین شاهد نبرد طبقاتی کار و سرمایه بود. با گذشت چند قرن از حیات سراسر تبعیض سرمایه‌داری جهان معاصر سایه جنگ، نابرابری، فقر، گرسنگی، گرم شدن سیاره زمین و مهاجرت میلیونی انسانها  و … بر فراز سر مردم در گشت و گذار است.

در ایران وضعیت کارگران در نتیجه‌ی بختک جمهوری اسلامی به‌شدت آسیب دیده است. سرکوب سیستماتیک کارگران پیشرو و سازمان‌های مدافع جنبش کارگری از بدو انقلاب به یکی از سیاستهای ثابت رژیم اسلامی تبدیل شده است. این در حالی است که کارگران ایران از تشکل مستقل و سراسری خود محروم اند و فعالان کارگری یا در زندانند و یا با قید وثیقه آزاد و منتظر بازداشت دوباره اند.

سرمایه داری استثمارگر ایران از هیچ برنامه، ترفند و حیله ای برای کشیدن شیرۀ جان کارگران فروگزار نکرد: مزدهای کارگران را ماه ها و سالها به تعویق انداخت یا پرداخت نکرد، بسیاری از حقوق و مزایای کارگری از جمله سهم حق بیمۀ کارگران را حذف نمود و یا نپرداخت.

واحدهای کار را به عناوین واهی تعطیل و هزاران کارگر را بی کار نمود، کارگران اعتصابی و نمایندگان مبارز آنها را اخراج نمود، هر حرکت اعتراضی را با حمایت دولت و نیروهای نظامی و قضائیش ( که خود بزرگترین سرمایه دار است و نماینده و مدافع منافع سرمایه داران است) سرکوب نمود، کارگران را به زندان انداخت، شکنجه کرد، کشت و یا به خودکشی واداشت و یا ترور کرد. وضعیت کارگران افغانستانی مقیم ایران  بعلت  تبعیضات و تحقیرات و محرومیت های مضاعف بمراتب وخیمتر است.

در مقابل این همه زور، ظلم، ستم، بی عدالتی و بی حقوقی، کارگران  و سایر اقشار زحمتکشان جامعه ساکت ننشستند، در سراسر کشور و در تمامی شهرهای بزرگ و کوچک در تمام سال و هر روزه، شاهد، اعتراضات، اعتصابات و انواع ابتکارات در تداوم مبارزاتشان بودیم.

اعتصابات طولانی گروه ملی فولاد اهواز، نیشکر هفت تپه، هپکو و آذرآب اراک، کارگران شرکت واحد، پتروشیمی ها، کارگران تمام شهرداری ها، مخابرات و… مبارزات زنان، معلمان، بازنشستگان، پرستاران ودانشجویان و بویژه زندانیان سیاسی مبارز و تسلیم ناپذیر و همچنین کشاورزان، مال باخته گان، کولبران، زلزله زدگان و … که اوج خود را در خیزش سراسری محرومان و ستمدیدگان جامعه در پیوند دادن جنبش نان و کار و آزادی در ۸ دیماه ۹۶ نشان داد،  نشانه های درخشانی از این مبارزات پیگیر و حق طلبانه  در همسویی، همزمانی و همبستگی با یکدیگر بود.

سازماندهی کارا، برنامه ریزی های حساب شده و هوشمند، شعارهای محقانه و کوبنده، اتکاء به نیروی خود در شعارهایی نظیر: “اگر نمیتوانند کارخانه را اداره کنند، ما کارگران خودمان میتوانیم مدیریت را بدست بگیریم” (کارگران نیشکر هفت تپه) شرکت خانواده ها در راهپیمائی ها و بعضاً حمایت سایر اقشار مردمی از این مبارزات، ویژگی های این دوره را نشان می دهد.

نقش برجستۀ زنان آگاه و مبارز در این مبارزات بسیار چشمگیر است. بویژه حضور آنان در روز ۸ مارس با شعار “اشتغال و دستمزد برابر حق همه زنان”  و در اعتراض به نابرابری و تبعیض جنسیتی در عرصه اشتغال و معیشت در مقابل وزارت کار نشان از رشد آگاهی این جنبش است که می کوشد با تکیه بر اساسی ترین مطالبات زنان، در جهت پیوند با جنبش کارگری و کمک به متشکل ساختن زنان کارگر به پیش رود.

اتحاد کارگران، عزم راسخ در مقاومت و پایداری تا به آخر، نهراسیدن از هرگونه تهدید و خطر و زندان و حتی مرگ، با اعلام این که “حمله و دستگیری دیگر اثر ندارد. تا حق مان را نگیریم اعتصاب ادامه دارد” عوامل مؤثری در کسب برخی موفقیت های نسبی و موقتی کارگران و نشانگر پیشروی و تعرضی شدن اعتراضات کارگری در سال گذشته بود، هرچند هنوز بسیاری از مطالبات به حق کارگران بی پاسخ مانده و به علت عدم توازن قوا به کسب آنها نائل نشدند.

اما نبرد طبقاتی را تا محو کامل طبقات، پایانی نیست، یک سال به پایان رسید، اما سالی نویدبخش و پرتلاطم در پیش روست و همان مطالبات باقی مانده، بستر تداوم مبارزاتی تعیین کننده است. سال پیش رو بشارت دهندۀ تداوم، گسترش و تعمیق این مبارزات از طریق وحدت عمیق تر، سازماندهی و متشکل شدن گسترده تر تا حد سراسری شدن و یکی شدن این جویبارهای پراکنده و برآمدن سیلی خروشان در برهم زدن توازن قوا به سود کارگران است.

کارگران آگاه و مبارز فولاد اهواز به درستی گفتند و بشارت دادند که “امروز تنها راه مقابله با مظالمی که بر ما میرود فقط و فقط اتحاد بین کارگران همه صنایع در همه جای کشور است. قدرت و توان ما برای ایستادگی در برابر زورگویان و سرمایه داران زرپرست با یکپارچگی و بهم پیوستگی مان بیشتر و بیشتر خواهد شد. به امید روزی که همه ما کارگران این سرزمین همصدا و همنوا پای مطالبات خود و ایفای نقش در تعیین سرنوشت خود محکم و استوار بایستیم.”

با این رهنمود نوید بخش و در این روز خجستۀ اول ماه مه، روز اتحاد و مبارزۀ طبقۀ کارگر جهانی، به پیشواز سال نو کارگری  می رویم، و با امید به آینده ای روشن پرچم پیروزی های بزرگتر طبقۀ کارگر را به اهتزاز در می آوریم.

 

خجسته باد روز اول ماه مه

پیروز باد مبارزات  گستردۀ طبقۀ کارگر ایران و جهان

برقرارباد تشکل سراسری و مستقل کارگران در ایران

سرنگون باد نظام سرمایه داری جمهوری اسلامی ایران

“شبکۀ کنش مشترک”

۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۷ – اول ماه مه ۲۰۱۸

 

امضاها به ترتیب الفبا:

انجمن دفاع از زندانیان سیاسی و عقیدتی در ایران – پاریس

انجمن سوسیالیستها – سوئد

انجمن فرهنگی – اجتماعی اندیشه – گوتنبرگ – سوئد

جمعیت کردهای مقیم فرانسه

حمایت از جنبش مردم ایران – ماینس – آلمان

شبکه فعالین کارگری در دفاع از مطالبات کارگران ایران ( کلگری) – کانادا

شورای هماهنگی علیه کشتار جمهوری اسلامی ( فریاد خاوران) – سوئد

شورای همبستگی با جنبش کارگری ـ پاریس – فرانسه

شورای همبستگی با مبارزات مردم ایران – لندن – انگلستان

کانون پناهندگان سیاسی ایرانی – برلین ـ آلمان

کانون سیاسی پناهندگان در شهر مونستر – آلمان

کانون کنشگران دموکرات و سوسیالیست – هانوفر – آلمان

کانون همبستگی با کارگران ایران – گوتنبرگ – سوئد

کانون همبستگی با جنبش کارگری در ایران ـ فرانکفورت – آلمان

کانون همبستگی با جنبش کارگری در ایران ـ هانوفر – آلمان

کمیته دفاع از زندانیان سیاسی ایران- برلین – آلمان

کمیته دفاع از مبارزات مردم ایران – سوئیس

کمیته دفاع از مبارزات مردم ایران – شیکاگو – آمریکا

کمیته همبستگی با مبارزات مردم ایران – فرانکفورت – آلمان

کمیته همبستگی کارگران ایران و سوئد

نهادهای همبستگی با جنبش کارگری ایران – خارج از کشور

همبستگی سوسیالیستی با کارگران ایران – فرانسه

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.