زنده باد اتحاد و همبستگی جهانی طبقه کارگر؛ بیانیه مشترک اول ماه مه

116

خیابان؛ در آستانۀ اول ماه می امسال زنده گی میلیاردها انسان ساکن کرۀ زمین همچنان گواه فقر و نابسامانی و عدم برخورداری از ابتدائی ترین امکانات اجتماعی، اقتصادی است. نظام کاپیتالیستی چنان از گندیده گی لبریز شده است که هیج افقی به جز افق هولناک نابودی جوامع بشری ندارد و زنده گی را برای حدود هفت میلیارد انسان باشندۀ زمین تیره و تار نموده است.

با وجود حملۀ همه جانبۀ سرمایه داری به زنده گی و معیشت کارگران و زحمتکشان جهان و تحمیل فقر و ریاضت اقتصادی گسترده، بورژوازی از ارزش های اولیۀ لیبرالی و دموکراسی نیز عقب نشینی نموده است. در یک چنین وضعیتی اعتراضات کارگری در کشورهای بزرگ سرمایه داری اروپا، امریکا، چین و هند در دو سال اخیر گسترش یافته است.

اعتراضات کارگران و سایر مزدبگیران در مهد کمون علیه دولت مکرون و سیاست های اقتصادیش که اکثراً به نفع کنسرن ها و کارتل ها است، در یک سال اخیر ویژه گی خاصی به مبارزات طبقۀ کارگر فرانسه بخشیده است. به موازات اعتراضات کارگران، دانشجویان نیز علیۀ قوانین نیولیبرالی دولت مکرون در عرصۀ آموزش و دانشگاه ها به میدان آمده و با ایجاد مجامع عمومی و گسترش مبارزات شان زمین زیرپای بورژوازی را داغ نموده اند. ادامۀ اعتصابات و تظاهرات گستردۀ کارگران راه آهن، فرودگاه ها، شهرداری و جنبش دانشجویان در ماه آپریل پاریس را فلج کرد.

خاورمیانه بویژه سوریه به مرکز رقابت قدرت های امپریالیستی بخصوص امریکا، روسیه و چین تبدیل شده، بالتبع دولت های ارتجاعی منطقه و جریانات فوق ارتجاعی و جنایتکار اسلامی با ایجاد قطب های متغییر منطقه یی به جان مردم سوریه افتاده، تمام هستی صدها سالۀ آنها را به نابودی کشانیده اند.

امن ترین منطقۀ سوریه یعنی کردستان (روژآوا)، جایی که در خلا حضور حاکمیت دیکتاتورانۀ دولت سوریه مردم زنده گی شان را به شیوۀ دموکراتیک و به صورت خود مدیریتی شکل داده بودند، مورد حمله گستردۀ دولت فاشیستی و جنایتکار ترکیه قرار گرفت و ارتش ترکیه در همراهی نیروهای اسلامی کانتون عفرین را اشغال نمودند.

در افغانستان در کنار طالبان پروژۀ داعش برای تحقق استراتژی سیاسی قدرت های حاضر در آن، رو به گسترش است. مردم در عدم امنیت و جدال نیروهای ارتجاعی و حامیان جهانی و منطقه یی شان زنده گی هولناکی را سپری می کنند. دوام این وضعیت در مقاطع مختلف باعث بروز و شکل گیری جنبش های اجتماعی اعتراضی در این کشور شده است. جنبش علیه بیکاری یکی از این جنبش های اجتماعی بود که که در اعتراض به فقر و فلاکت و نابرابری و طرح خواست های رفاهی برای میلیون ها کارگر شاغل و بیکار که در اسفناک ترین وضعیت قرار دارند شکل گرفت که اکثریت فعالان و سازماندهنده گان آن را جوانان بیکار تشکیل می داد. همین طور جنبش بیداری زنان نیز در مقاطعی ابراز وجود نموده است.

خیزش انقلابی دی ماه ۹۶ در ایران که حدود صد شهر را در برگرفت، نقطه عطفی در مبارزات مردم علیه حاکمیت مذهبی سرمایه طی چهار دهۀ اخیر بود. مبارزات روزمرۀ کارگری در ایران به لحاظ تاریخی بی سابقه بوده است، در همین حال جنبش های آزادیخواهانه و برابری طلبانۀ زنان و دانشجویان به اعتراضات کارگری پیوسته اند. ویژه گی خیزش دی ماه طرح مطالبات اقتصادی با شعار نان، آزادی و عبور از اصلاح طلبی و اعلام سرنگونی رژیم جنایتکار اسلامی سرمایه بود. اول ماه می پیشرو در ایران می تواند صحنۀ رویارویی آشکار جنبش کارگری و سایر جنبش های اعتراضی در برابر رژیم اسلامی سرمایه باشد. روز کارگر امسال در ایران می بائیست انعکاس سازمانیافته یی از مطالبات و خواست های خیزش دی ماه باشد و این را به صراحت اعلام بدارد.

راه نجات بشریت از تمام نکبت و جنایت سرمایه و نظام سرمایه داری، الغای بی چون و چرای مالکیت خصوصی، کارمزدی و بر پایی حکومت کارگری است.

زنده باد اول می روز اتحاد و همبستگی جهانی طبقۀ کارگر!

زنده باد سوسیالیسم!

 

سازمان سوسیالیست های کارگری افغانستان

کانون کارگران سوسیالیست

اپریل ۲۰۱۸؛ اردیبهشت/ ثور ۱۳۹۷

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.