جاده های موکریان قربانگاه مردم

xiaban-خیابان-سانحه-رانندگی-تصادف-موکیان-بوکان-مهاباند-ارومیه
98

خیابان؛ سیروان کریم زاده ، دلنیا کریم زاده ، حفصه نیکوفر  و بیانه شریفی، اینها آخرین قربانیان جاده های مرگ آور بوکان هستند. چهار نفر از اعضای خانواده ای که دیگر وجود ندارد، چرا که مادر و دختر و پسر و عروس در یک روز شوم، طی یک تصادف جاده ای قربانی جاده ی کم عرض، بی احتیاطی راننده مقابل و آهن پاره بودن ماشین ملی شان شده و کشته شده اند.

در واقع این روزها از این دست خبرها و اعلامیه های ترحیم در بوکان فراوان به چشم میخورد. جاده های بوکان که تشکیل دهنده مهمترین کریدور غرب کشورند و مرز بازرگان را از طریق میاندوآب و سقز به بندر امام در جنوب وصل میکنند، به قربانگاه شهروندان تبدیل شده اند.

جاده های بوکان – میاندوآب و بوکان – سقز با اینکه از پرترافیک ترین و ترانزیتی ترین جاده های کشور هستند؛ اما هنوز به مانند جاده های فرعی دوبانده اند و در این میان جاده بوکان میاندوآب روزی نیست که شاهد تصادفی خونین ومرگبار نباشد.

در این سو سردشت و پیرانشهر قرار دارند. شهرهایی که به دلیل کوهستانی و مرزی بودن به خودی خود از بیشتر امکانات رفاهی و عمرانی محروم اند و جاده های  نامهربانشان هم زخمی دیگر بر پیکر آنهایند.

جاده پیرانشهر – نقده از  ترسناکترین جاده های کشور است. اینجا بدلیل باریک بودن گذرگاه فقط دو اتومبیل می تواند در مسیر مخالف از کنار یکدیگر عبور کنند، بروز کوچکترین خطای انسانی، بدلیل در اختیار نبودن کوچکترین قدرت مانور برای راننده مقابل به مفهوم بروز فاجعه است.

ﺗﺮﺍﻓﻴﻚ ﻣﺎﺷﻴﻨﻬﺎﻱ ﺑﺎﺭﻱ ﺑﻪ ﻣﻘﺼﺪ ﻣﺮﺯ ﺗﻤﺮﭼﯿﻦ ﻭ ﺗﺮﺩﺩ ﻣﺴﺎﻓﺮﺍﻥ ﺑﺎﺯﺍﺭﭼﻪ ﻣﺮﺯﯼ ﻭ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﻮﻣﻲ ﭘﻴﺮﺍﻧﺸﻬﺮ ﺍﯾﻦ ﺟﺎﺩﻩ ﺧﻄﺮﻧﺎﮎ ﺭﺍ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﭘﺮﺗﺮﺍﻓﯿﮏ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ تقریبا روزی نیست که خونین نشود.

جاده مهاباد – سردشت یکی دیگر از جاده های خطرناک استان است که ۳۳۰ پیچ دارد و سالانه مسافران زیادی را به کام مرگ میکشاند.

در سال ۹۶ خبرنگار ایرنا که برای شرکت در مراسم آبگیری سد سردشت عازم این دیار شده بود نوشت: “جاده مهاباد به سردشت چونان مارسیاهی خفته بربسترخاک است که در نزاعی خونین بین لاستیک و آسفالت تن پاره پاره اش منتظر دست مددکاری است تا مرهمی برجان نحیفش بگذارد.”

جاده مهاباد- ارومیه قتلگاه دیگری است. این جاده که به نوعی شمال و جنوب استان آذربایجان غربی را به هم متصل میکند، با وجود قول و وعده های فراوان، هرسال بخشی از آن تعریض و بازسازی شده و سپس رها میشود!

جاده اشنویه – ارومیه نیز حکایت خود را دارد. اسناد تاریخی حاکی از هزار ساله بودن این جاده است! به گفته نماینده ارومیه،  تاکنون عملیات احداث، ساخت و ساز در این جاده انجام نگرفته و حتی یک متر هم تعریض اساسی نشده است.

اینها حکایت جاده های موکریان است. جاده هایی که با  خودروهای ملی بی کیفیت دست به دست هم داده و به سان عزرائیل به جان مردم افتاده اند. در واقع میشود گفت مردم این منطقه با متوسط روزانه یک  و نیم کشته در تصادفات در شرایط شبه جنگی به سر میبرند!

 

پ.ن: مکریان به شهرهای جنوب استان آذربایجان غربی اطلاق میشود . این منطقه که بیش از نود درصد ساکنانش کورد هستند ، به شکل آشکار از رفاه و عمران و آبادانی و امکانات تفریحی، بهداشتی، تحصیلی، شغلی  بسیار کمتری نسبت به شمال استان برخوردار است.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.