تجمع اعتراضی کارکنان شرکت کالای پتروشیمی ماهشهر

82

خیابان؛ تعدادی از کارکنان شرکت کالای پتروشیمی به همراه خانوادههایشان، در منطقه ویژه ماهشهر در اعتراض به واگذاری این شرکت به بخش خصوصی و بیکار شدن روز افزون کارگران فعال در این شرکت، تجمع کردند.

این شرکت در سال ۱۳۹۲ در ادامهٔ خصوصیسازیها، به یک شخص سرمایهدار و شرکت متبوعش واگذار گردید. پس از واگذاری به بخش خصوصی، مالکین این شرکت آنرا در شرایط بحرانی خاصی فرو برده و از آن زمان تاکنون بخش عمدهٔ کارگران و کارکنان شرکت اخراج، مزدشان تقلیل یافته و به تعویق میافتاده است.

اکنون آن تعداد از شغلی که باقی است به مخاطره افتاده و امنیت شغلی و مالی کارگران و خانوادههایشان به مخاطره افتاده است. شایان ذکر است که کارکنان در تجمع خود دولت را مسبب شرایط فعلی معرفی نموده که بدرستی نمایانگر این است به عملکرد دولت در خصوصیسازیی شرکتها، کارخانجات و مراکز تولیدی و تجاری معترضند؛ پدیدهٔ اجتماعی که بیانگر بیداری تدریجی جامعه و درک شرایط موجود میباشد.

یکی از کارکنان این شرکت در نامهای شرایط کنونی کارگران و کارکنان این شرکت را شرح داده که با توجه به تغییرات بوجود آمده در مدیریت و ساختار شرکت، این روزها از وضعیت نابسامان اقتصادی و امنیت متزلزل شغلی، دچار بحران و یاسِ توامان شده و از تامین مخارج حداقلیِ زندگیِ خود و خانواده عاجز شده است. چنین شرایطی برای همه کارگران شاغل در آن شرکت پیش آمده است.

متن نامه:

شرکتکالای پتروشیمییک شرکت دولتی واقع در شهرستانماهشهراستان خوزستان، یکی از پر درآمدترین شرکتهای خدماتی در زمینه پتروشیمی، نفت و گاز بود که در سال ۹۲ خصوصیسازی شد. و پس از آن شروع به تعدیل نیروی انسانی و کم کردن حقوق کارکنان و عدم پرداخت به موقع حقوق و مزایا و پاداشها کرد.

قابل ذکر است شرکت کالای پتروشیمیِ ماهشهر با توجه به بند و بستهای پشت پرده، به آقایدیانیصاحب امتیاز و سهامدارِ اصلیگروه صنعتی انتخابکه از غولهای سرمایهداریِ ایران است واگذار شد. این شرکت تولید و عرضه کننده کالاهای خانگی از جملهحایر، دوو، اسنوا، بست و  بلاستومیباشد.

همچنین این گروه صنعتی با استفاده از امتیازات شرکت کالای پتروشیمی، اقدام به واردات و صادراتِ محصولاتِ متنوع نفتی کرده و علاوه بر امتیازاتی از جمله دریافت وامهای کلان و خرید کشتیِ سوخترسان و ایجاد شرکتهای زیر مجموعهی کالای پتروشیمی، برای ورود به مقولهی حملونقل و پتروشیمی بازرگانی، خریدهای جزئیِ پتروشیمیهای منطقه را نیز انجام داده و شروع به ساخت یک کارخانه پتروشیمی به نام  پتروشیمیِ آرمانکرده است. اما اکنون آقای دیانی این راکفلرِ ایران، با به حداقل رساندن نیروهای کالای پتروشیمی (از چهارصد نفر به کمتر از صد نفر)، تصمیم گرفته تمام این نیروها را اخراج کرده و فقط از اسم شرکت کالایِ پتروشیمی، اسمی که با توان همه نیروهایش به اینجا رسیده، استفاده کند‌.

اکنون چه کسی پاسخگوست؟ چه سازمانی توان نظارت بر این شرکت خصوصیرا دارد؟ چه کسی میتواند به این کارگران که در بدترین شرایط آب و هوایی و با کمترین حقوق و مزایا در حال خدمت هستند کمک کند؟ چه ارگانی میتواند صدای مارا پاسخگو باشد؟ نهفرمانداریِ ماهشهرنه دادستانی نه هیچ کس دیگر این قدرت را ندارد. ما به کجا رجوع کنیم؟ اداره کار تنها حرفش این است که خصوصی است و هر کاری بخواهد میتواند انجام دهد.“

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.