اعتراضات کارگری در خوزستان و نقش دستگاه حاکم

18


صحبت های آیت‌الله آملی لاریجانی رئیس قوه قضائیه و شریعتی استاندار خوزستان در خصوص مشکلات کارگران هفت تپه دلیلی شد برای نوشتن این متن مختصر برای نشان دادن جایگاه دولت در مناسبات کار و تولید.
بیش از بیست روز از اعتراضات و اعتصاب کارگران نیشکر هفت تپه و فولاد ملی در استان خوزستان می‌گذرد که رئیس قوه قضائیه می‌گوید: «مطالبات کارگران عزیز باید در یک فضای معقول، با تفاهم های منطقی با پیمانکاران و با ورود دولت و دستگاه قضایی به نتیجه برسد. اینکه عده‌ای این مطالبات را بخواهند و عده‌ای بهانه کنند و نظم و انتظام کشور را به هم بریزند، قابل قبول نیست.». شریعتی استاندار خوزستان هم در مطلبی که در سایت الف به صاحب امتیازی احمد توکلی درج شده است در مورد تصمیمات دولت برای حل مشکلات کارگران گفته است: «دولت وظیفه‌ای در این مورد خصوص ندارد، ولی به بخش خصوصی اعلام کرد که باید نسبت به تمامی تعهدات خود پایبند باشد.»

این سخنان در حالی گفته می‌شود که اسماعیل بخشی و نمایندگان کارگری و سپیده قلیان در اعتراضات هفت تپه بازداشت به سر می‌برند. و هنوز جامعه کارگری ایران احکام حبس و شلاقی که برای کارگران آق دره، معدن بافق، هپکو اراک و … را فراموش نکرده است.

«از آنجا که انگیزه پیدایش دولت لزوم لگام زدن بر تقابل طبقات بوده؛ از آنجا که در عین حال خود دولت ضمن تصادم این طبقات به وجود آمده است، لذا بر وفق قاعده کلی، این دولت، دولت طبقه‌ای است که از همه نیرومندتر بوده و دارای سلطه اقتصادی است و به یاری دولت، دارای سلطه سیاسی نیز می‌شود و بدین طریق وسایل نوینی برای سرکوب و استثار طبقه ستمکش به دست می‌آورد.»

دولت در ایران پس از انقلاب مالک عمده منابع تولید کشور بود. به مرور با توجه به برنامه های توسعه‌ای که در دولت های مختلف از دولت رفسنجانی گرفته تا روحانی تلاش کردند که این منابع عمومی را به «بخش خصوصی» واگذار کنند. کارخانجات بزرگی همچون هپکو اراک، نساجی قائمشهر، آذراب اراک، فولاد، نیشکر هفت تپه و … از مراکز عمده تولیدی بودند که با واگذاری به بخش خصوصی در حال احتضار به سر می‌برند و هر آن ممکن است که ناقوس مرگشان به صدا در بیاید.

دولت(دستگاه حاکم) با تشکیل یک نیروی عمومی در تلاش برای حفظ وضع موجود و در گاهی مواقع حتی بهتر کردن وضعیت برای طبقات بالای جامعه است و به همین دلیل قوانینی تصویب می‌کند که هستی فرودستان را پیش از پیش تهدید کند. به همین دلیل به شکل دهی نیروی عمومی متشکل از نیروهای مسلح سازمان یافته همراه با دادگاه، زندان، رسانه، و انواع و اقسام نهادهای اعمال قهر می‌پردازد.

حال که مسئولین در مورد مشکلات کارگران وظیفه‌ای را بر عهده نمی‌گیرند باید به آنان گوشزد کرد پس چرا در حمایت از کارفرما گام بر میدارید؟ نهادهای امنیتی و پلیس تحت نظارت و دستور شما چرا به کارگران حمله می‌کنند و نمایندگان کارگری را بازداشت می‌کند؟ چرا دادگاه های شما همیشه حکم را به نفع کارفرمایان صادر می‌کنند و این کارگران هستند که طعم احکام حبس و شلاق را می‌چشند؟

سخنان میثم آل مهدی از کارگران گروه ملی فولاد اهواز خطاب به کریم یاوری نماینده وزارت کار که برای شکستن اعتصاب وارد تجمع کارگران شده بود نشان از درک بالای کارگران نسبت به نقش و جایگاه نهادی به نام دولت است. میثم آل مهدی: «٢۶ روز کف خیابان اعتراض کردیم. بازداشت کردید و هنوز نمایندگان کارگران پرونده دارند. بچه های هفت تپه در بازداشتند. این چه وزارت کار و رفاهی است! شما نماینده کارگر هستید، یا سرمایه دار؟ شما پشت سرمایه داران و بورژواها را گرفته اید، یا پشت من کارگر را؟» و کارگران گروه ملی فولاد یک صدا جواب دادند: پشت سرمایه‌دار».

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.