زندگی تلخ دختران مارکس

82
کارل مارکس”سمت راست” و فردریش انگلس. دختران مارکس از سمت راست: جنی، لاورا، النور.

از رنج سە خواهر خواهم گفت. تنها کسانی کە از میان هفت فرزند پدر و مادرشان بە سن جوانی رسیدند. رنج سە خواهر جنی، لاورا و النور بود.
اولی در سن ٣٨ سالگی بر اثر سرطان درگذشت و دوتای دیگر خودکشی کردند. لاورا همراه همسرش، پاول لافارگە یکی از نمایندگان مارکسیسم در اسپانیا و نوسیندە مشهور “حق تن آسایی” خودکشی کردند. آنها بە این نتیجە رسیدە بودند کە زندگی از سنی کە دیگر نمی توان از لذت های آن بهرەمند شدە و تبدیل بە بار سنگینی برای دیگران میشود، ارزش زیستن ندارد.
النور جوانترین آنها با خوردن سم در سن ۴٣ سالگی خودکشی کرد. احتمالا از زندگی دلسرد و خستە شدە بود، بە خاطر خیانت‌های همدمش ادوارد آولینگِ سوسیالیست کە در طی یک بیماری طولانی مدت از وی مراقبت کردە بود. با وجود اینکە از خیانتهای وی مطلع بود، ظاهرا نتوانست آگاهی یافتن از ازدواج مخفیانە آولینگ با یکی از معشوقەهایش را تحمل کند.
همە آنها لحظات دردناکی را نە تنها در دوران کودکی و نوجوانی، بلکە در زندگی سیاسیشان هم تجربە کردند. هر سە با فعالین چپ ازدواج یا زندگی مشترک داشتند. اما مسئلە مهم برای این سە خواهر نە تنها تغییرات زندگی شخصی‌شان، بلکە بە سهم و جایگاه آنها در توسعە جنبش کارگری و روشنگری بستگی داشت.
آشکار کردن جزئیاتی در مورد جنی: بە مناسبت تولد ١٣ سالگیش، خواهرش لاورا یک دفترچە یادداشت ڕوزانە هدیە داد. وی بە جای نوشتن چیزهای جزئی در دفترچەاش، شروع کرد بە نوشتن مقالەای در مورد تاریخ یونان. در سال ١٨٧٠ چندین مقالە در مورد وضعیت زندانیان سیاسی ایرلندی و همچنین مقالەای در رابطە با سواستفادەهای پلیس فرانسوی از وی و خواهرش النور در هنگام بازداشتشان منتشر کرد. وی همچنین منشی پدرش در انجمن بین المللی کارگران بود.
لاورا بە شخصە زندگی سختی را تجربە کردە بود، وی مراحل افسردگی شدید را گزارنده بود کە می توان آن را متاثر از مرگ زود هنگام سە فرزندش دانست. بە علت فقر مداوم، بە عنوان معلم زبان مشغول به کار شد و همسرش را در فرارهایش بە کشورهای مختلف، از دست پلیس بە خاطر فعالیت‌های سوسیالیستی و جنبش‌های اجتماعی همراهی کردە بود. این زن بە پدرش در تحقیقات و بررسی‌هایش کمک کردە، مقالات سیاسی “در مورد سوسیالیزم در فرانسە بە عنوان مثال” نوشتە بود، اما موفق بە داشتن هیچ اثر هنری از خودش نشد. همیشە زیر سایە دو مرد قرار می‌گرفت: پدرش و شوهرش!
النور کە قصد داشت هنرپیشە شود، روشنفکرترینشان در میان سە خواهر بود: مقالات متعددی نوشت کە برخی از آن‌ها در مورد اثرهای پدرش و برخی دیگر در رابطە با موضوعات مختلف سیاسی و اجتماعی بود. یکی از جالبترین مقالەهایش در مورد وضعیت زنان در عصر سرمایەداری و مردان مستبد بود و از سوسیالیزم بە عنوان راهی کە آنان را بە آزادی و برابری با مردان خواهد رساند نام می‌برد. این زن فردی چند زبانە، منتقد جدی استعمارگری و مدافع سرسخت مدارس اجباری بود.
هر سە دختر کارل مارکس و جنی بن وستپاهلن بە پدر خود افتخار می کردند. مادر آنها، درست همانند خود آنها بە دنیای مردان هدیە دادە شدە و (از این روی شخصیت وی) کم رنگ میشد. سوسیالیسم و فمینیزم هنوز هیچ هم وزنی ای با هم نداشتند.
حال کە بە پایان دو قرن از تاریخ زادروز کارل مارکس ” همراه با نمایشگاه‌های شگفت انگیز در زادگاهش تریر، کنگرەها و مراسم باشکوه بە افتخارش” نزدیک می‌شویم، فرصت مناسبی است تا یادی کنیم از این سە خواهر کە در زمانی مساعدتر و با برابری بیشتر می‌توانستند نقش برجستەتری در زندگی سیاسی و روشنفکری هر کشوری دارا شوند و منحصر بە عناوین و ضمیمەهای مردانی نشوند کە در اطرافشان بودند.

خوسە ئوبخیرو
ترجمه: مریم فتحی

منبع: EL PAÍS SEMANAL

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.