نقدی همدلانه بر یادداشت یاشار دارالشفاء و لیلا، دربارۀ ادارۀ شورایی، با عنوان «همه ی قدرت به دست شوراها»

109

مقدمه: یاداشت رفقایاشار دارالشفاء و لیلا با عنوان «همه­ ی قدرت به دست شوراها: یک فراخوان عمومی به ایده­ ی اداره­ ی عمومی جامعه» در شمارۀ ۱۲۴ نشریۀ اینترنتی فلاخُن، پیش ازهر چیز نشانگر طرحِ مستقیمِ شعارهایِ سیاسیِ اجرایی و به اندیشه درآوردن فرمِ سیاسیِ ضروری برای تحقق ایده­ هایِ سوسیالیستی و دموکراتیک از سوی نیروهای دانشجویی و روشنفکری است و به مخاطب نوید آن را می­دهد که دست­کم بخشی از جریان چپِ غیرحزبی که در پایتخت «چپِ دانشجویی» نامیده می­شود، از رهگذر اعتصابات در شهرهای کارگری و صنعتی، به ­صورت غیرمستقیم از یک استراتژی دموکراتیک تأثیر پذیرفته و –هرچند بدون داشتن استراتژیِ مشخص و نیز بدون میانجیِ تاریخِ خودِ جنبشِ دانشجوییِ چپ- به لطفِ ارتباط با تجربیاتِ کارگران، با فرم­ های سیاسی واقع ­گرایانه­ تری ارتباط ایجاد کرده ­است. اگرچه دربرخورد نخست با یادداشت مورد بحث، اندکی شیفتگی نسبت به طرح «ایدۀ ادارۀ شورایی» -به ­ویژه برای جوانان عصر بی­ ایدۀ حاضر- طبیعی جلوه می­کند، اما مواجهۀ عمیق­تر ودقیق­تر با متن، خواننده را ناگزیر از گشودنِ دریچ ه­ای انتقادی می­کند که به نوبۀخود پای همان میانجی­هایِ غائب یعنی تجاربِ جنبشِ دانشجویی، کارگری و خلقی را نیزبه میان می­آورد. با این همه، یادداشت حاضر نه با هدفِ رد یا تکفیر، بلکه به قصدِ«همدلیِ انتقادی» نوشته­ شده و بی آن­که بخواهد با اتکا به یک یا چند نکتۀ جزئیِ ولو بااهمیت، کلیتِ نوشتار را زیر سؤال ببرد، به دنبال آن است که به اجمال و با توجه به زمان، به­ صورت دم­دستی نسبتی میان این ایده ­پردازی با همان میانجی­ هایِ مفقوده برقرارسازد.

برای دریافت جزوه در فرمت PDF اینجا کلیک کنید

تووشای زاگرس

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.