به باور من پ.ک.ک یکی از عقب مانده ترین احزاب ناسیونالیست منطقه …

112

نویسنده: سلام محمد / مترجم: توشای زاگرس

اشارۀ مترجم: متن پیش رو یادداشتی کوتاه از «سلام محمد» روزنامه‌نگار مستقل کورد اهل عراق است که خطاب به «عثمان حاجی معروف» دبیرکل «حزب کمونیست کارگری کوردستان» (حککک) نوشته شده‌است. وی کوشیده تا با طرح چند پرسش حکمی غیرتئوریک را به نقد بکشد که لقلقۀزبان جریانات برآمده از انشعاب سال ۱۹۹۱ «حزب کمونیست ایران» شده‌است. این متن نه از موضعی حزبی نوشته شده و به دنبال انتقادی تئوریک از مبانی نظری آن چیزی بوده‌است که «کمونیسم کارگری» و «حکمتیسم» نامیده می‌شود. هدف مترجم از ترجمه و انتشار این متن نیز نه دامن زدن به هیاهو و هیجان‌های فضای متعفن مجازی، بلکه صرفاً اطلاع ازبحثی است که در بخش دیگری از خاورمیانه میان دو فعال سیاسی سوسیالیست صورت گرفته وآگاهی از آن برای مخاطب فارسی‌زبان نیز خالی از لطف نیست.

***

عنوان مطلب گفتۀ عثمان حاجی معروف دبیر کمیتۀ رهبری حزب کمونیست کارگری کوردستان عراق است که در اظهارنظری در برنامۀ «نقش و مشارکت چپ در سیاست کوردستان، بخش سوم» که در مجموعه برنامه‌ای تحت عنوان «رخداد و تاریخ» از شبکۀ تلویزیونی ان.آر.تی در تاریخ ۱۲ فوریۀ ۲۰۱۹ پخش شد.

در ابتدا قصد دارم تأکید کنم که بنده عضو هیچ حزب و سازمان سیاسی نیستم، اما به سبب دفاع ازحقایق مربوط به تاریخ و نیز زمانۀ کنونی، و نیز با هدف روشن سازی برای کاک عثمان (البته با احترام بسیاری که برای مبارزات و زحمات ایشان قائلم)، چند اشارۀ کوتاه انجام خواهم داد تا تاریخ اینچنین به اشتباه نگاشته نشود و چنین حکم تند و ناروایی صادر نگردد. مطمئن هستم که کاک عثمان چیزی از تاریخ چپ در کوردستان تورکیه نخوانده و آگاهی‌ای نسبت بدان نداشته و دگرگونی‌های آن منطقه را رصد نکرده و اطلاعاتش ازمحافل سلیمانیه آنسوتر نمی‌رود، و به همین دلیل نیز دچار چنین اشتباه بزرگی شده که از پ.ک.ک همچون «عقب‌مانده ترین حزب ناسیونالیست» نه حتی در کوردستان، بلکه درمنطقه نام ببرد. منظور من در اینجا این نیست که ادعا کنم پ.ک.ک هیچ کاستی و عیبی ندارد، بلکه آنها نیز همچون هر سازمان دیگری در گیرودار فعالیت دچار اشتباه و کاستی شده و خودشان هم در بسیاری از کنگره هایشان به انتقاد از خود دست زده‌اند؛ وسنجش یک سازمان نیز می‌باید با مجموعۀ کنش‌ها، فعالیت‌ها، اصول کار سازمانی، براساس برنامه و … انجام شود و نمی‌توان بر اساس یک یا دو اشتباه به چنین سنجشی دست زد.

هرچند عبارت «چپ بودن» شناسنامه‌ای مشخص و ویژه ندارد، اما به‌طور کلی مجموعه‌ای از اصول کلی وجود دارد که چپ‌ها خود را مدافع آن می‌دانند: مسئلۀ زنان، کارگران و زحمتکشان، آزادی، برابری، اعتراض علیه ستم و حاکمیت سرکوبگر، و غیره. بیائید به صورت اجمالی در این امور درنگی کنیم تا ببینیم که آیا پ.ک.ک چنانچه کاک عثمان ادعا می‌کند «عقب‌ مانده ترین حزب ناسیونالیست منطقه» است و یا اینکه ماجرا عکس این ادعاست؟! من توضیحی درمورد احزاب ناسیونالیست منطقه نمی‌دهم، چون این امر مثل روز برای مردم روشن است، و فقط توضیحی مختصر برای شما انجام می‌دهم و قضاوت را نیز به حکم نوگرایان می‌سپارم.

۱- پ.ک.ک توانسته‌است ارتشی از نیروی زنان سازمان بدهد، که تاکنون در خاورمیانه هیچ حزب سیاسی چپ نتوانسته است مشابه آن را”در این سطح” به میدان مبارزه بکشاند و نیروی ویژۀ زنان را تأسیس کرده وصدها قهرمان زن همچون سکینه جانسیز و لیلا گوون (که بیش از صد روز است در اعتصابغذا به سر می‌برد) را پرورش داده‌است. زیباترین تجربۀ آنان در روژآوای کوردستان باعنوان «یگان‌های مدافع زنان» صورت گرفت که ده‌ها داستان از قهرمانی آنان ساخته شد و نه تنها کوردها، بلکه جهانیان را شگفت‌زده کرد. آیا شما در مدت ۲۵ سالی که ازتأسیس حزب کمونیست کارگری عراق (حککع) و حزب کمونیست کارگری کوردستان (حککک) می‌گذرد توانسته‌اید ۲۵ زن را به میدان مبارزه بکشانید؟

۲- پ.ک.ک در شکل سازمان‌ها و شیوۀ رهبری دست به ابتکاری زد و سیستم ریاست مشترک را ایجاد کرد (بدین معنا که دو نفر رئیس هستند که یکی از آن‌ها می‌باید زن و دیگری می‌باید مرد باشد). آیا این ویژگی یک حزب عقبمانده است؟ یا آن احزابی عقب‌مانده هستند که تاکنون کسی حتی همسر رئیسشان را هم ندیده‌است؟ آیا شما به همان شیوۀ احزاب کلاسیک حزبتان را اداره نمی‌کنید؟ آیا پس از ۲۵ سال به زنی اجازه داده‌اید که به‌عنوان ریاست مشترک فعالیت کند؟ مگر ادعای آزادی و برابری ندارید؟

۳- از نظر رسانه‌ای، نخستین حزب سیاسی کوردستان که دست به تأسیس شبکۀ ماهواره‌ای زد، پ.ک.ک بود که این اقدام از ابتدا تأثیربسیاری در کوردهای تبعیدی و رساندن صدای نارضایتی داشته، و همچنین نخستین حزب سیاسی منطقه بوده که کانال تلویزیونی ویژۀ زنان با عنوان «ژن تیوی» به راه انداخته است؛ آیا شما هم در این زمینه اقدامی کرده‌اید؟

۴- در هیئت مؤسس پ.ک.ک تورکها نیز عضویت داشتند، هم‌اکنون نیز یکی از اعضای کادر رهبری پ.ک.ک «دوران کالکان» تورک است (که یکی ازسه کسی است که آمریکا برای ترورشان جایزه تعیین کرده‌است)، علاوه بر این در صفوف مبارزۀ آنها ده‌ها و صدها گریلای متعلق به ملت‌های مختلف وجود دارد. انگلیسی، آمریکایی، تورک، عرب، استرالیایی، هلندی، … که شهیدانی هم داده‌اند. اگر پ.ک.ک «عقب‌مانده ترین حزب ناسیونالیست منطقه» می‌بود، آیا مردمی از دیگر ملت‌ها به آن می‌پیوستند؟ آیا شما در مدت ۲۵ سالی که از تأسیستان می‌گذرد، در تمام اروپا یک نفر بیگانه را به جریان مبارزه آورده‌اید، و اگر نه پس چگونه خودتان را انترناسیونالیست می‌دانید؟

۵- در قانون موسوم به «احوال شخصی» که آن‌ها درسال ۲۰۱۴ در روژآوا اجرا کرده‌اند، توانسته‌اند چند همسری را ممنوع کنند، برابری زن و مرد را قانونی کنند، از قتل‌عام زنان جلوگیری کنند، و … (پ.ی.د هم زادۀ همان سرچشمۀ فکری پ.ک.ک است). آیا این را ارتجاعی می‌دانید؟ این دستاورد آن‌ها نه تنها برای کوردستان، بلکه در سطح خاورمیانه نیز بی‌مانند است و گام بزرگی به شمار می‌آید. آیا شما پس از ۲۵ سال توانسته‌اید جلوی قتل‌عام زنان را بگیرید؟ توانسته‌اید قانون احوال شخصی را تغییر دهید؟ آخر برادر، در این گناهی که اتفاق می‌افتد، فقط اتحادیۀمیهنی و حزب دموکرات نیستند که مقصرند.

۶- پ.ک.ک هم‌اکنون از ادعای تأسیس کوردستان بزرگدست برداشته و هدف شهروندی و جامعۀ مدرن دموکراتیک را اساس کار قرار داده‌است. براساس همین روش هم حزب دموکراتیک خلق‌ها (ه.د.پ) را تأسیس کرده‌اند که حزبی برای همۀ ملت‌هاست و یکی از رؤسای مشترکش تورک است؛ و بر اساس همین روش هم نیروهای سوریۀ دموکراتیک در سوریه شکل گرفته‌است، اما شما برعکس، پس از آنکه حزب کمونیست کارگری عراق (حککع) را تأسیس کردید، پس از چند سال شاخۀ کوردستان را جدا کرده [حزب کمونیست کارگری کوردستان (حککک) را تأسیس کردید] و این به زیبایی نشان می‌دهد که رؤیای آن‌ها بیرون آمدن از دایره‌ای تنگ به سوی گشودگی است، و رؤیای شما تازه مشغول سر برآوردن از «ای رقیب» است و در رفراندوم نیز به دنبال ساز و دهل یک حزب عقب‌مانده افتادید.

۷- مهمترین نکته نیز این است که پ.ک.ک همیشه در حال نو شدن بوده، همیشه خروجی فکری و ابداع داشته، همیشه کادر و عضوگیری تازه داشته و خود را نو کرده‌است. سالهاست که بر اساس گفتۀ رهبرشان نزدیک به هزار عضو پرورش داده و روانۀ کوهستان کرده‌است. بزرگترین نیروی ناتو با همۀ قدرتش مدام درپی او افتاده و از دستش به فریاد آمده‌ است و زمزمۀ مقاومت نیز مدام در حال بلندشدن است. به جز زندانی کردن رهبرشان، آیا در همۀ روستاهایی که در جنوب کوردستان در دست آن‌هاست، آیا کسی می‌تواند درختی را قطع کند؟ آیا کسی میتواند جانوری کوهی را بکشد؟ برای خودشان سیستم خود مدیریتی تشکیل داده‌اند و غیره. آیا همۀ اینها محصول و زادۀ «عقب‌مانده ترین حزب ناسیونالیست» است؟ یا اینکه محصول و زادۀ حزبی دارای دیسیپلین و درون‌مایه دار و نوگرا است؟ رهبری آنها همیشه توانسته از نظر سیاسی و معرفتی به رگ اعضایش خون و خوراک برساند. باور نمیکنم که کسی همچون اوجالان تاریخ بین‌النهرین را مورد تحقیق قرار داده و نوشته‌ باشد؛ داستان و لاوکِ جَنگ و متلها، تاریخ ادیان، ملتها، جنبش‌های سیاسی، علم اجتماعی، تاریخ زن در دوران ایزدبانوان تا برسد به مدرنیتۀ سرمایه‌داری و غیره.

اوجالان اکنون بیست سال است در گوشۀ زندان است و سر خم نکرده‌است، در زندان شانزده کتاب نوشته که بخشی از محصولات فکری و شناختی آن ذات و نیز پ.ک.ک هستند که مهمترینشان «مانیفست چاره‌یابی دموکراتیک برای مسئلۀ کورد» و «مانیفست تمدن دموکراتیک» (در ۵ جلد) و چند کتاب دیگر است، که مطمئن هستم آن‌ها را نخوانده‌اید؛ به یاد قاتل نجیب محفوظ می‌افتم که در دادگاه از او پرسیدند چرا او را کشتی؟ گفته‌ بود به خاطر کتابهایش، و گفته‌ بودند آیا آن‌ها را خوانده بودی؟ و او گفته بود: نه! مطمئن هستم که اگر کتاب‌هایی را که او در زندان نوشته بخوانید، به خصوص شما بهرۀ زیادی از آن‌ها خواهی برد، وبه‌ویژه «تاریخ چپ کوردستان تورکیه و نقش آن در سیاست» برایت بهتر مشخص می‌شود و خواهی دانست که چه حزبی متعلق به آیندۀ مردمان منطقه و خاورمیانه است. محصول فکری و معرفتی شما و حزبتان در مدت ۲۵ سال اخیر چه بوده‌است؟ در همۀ بحران‌های سیاسی واقتصادی و اعتراضات و اعتصابات کوردستان، ماموستاها، بازاریان، دانشجویان، جوانان و … چه نقشی داشته‌اید، چه کار کرده‌اید و به جز بیانیه چه چیزی نوشته‌اید؟

۸- در پایان نظرم را چنین بیان می‌کنم: حزبی نوگرا یا چپ بودن، تنها حرف و شعار نیست، تنها این نیست که کارت سرخ عضویت در حزب کمونیست را در جیب بگذاری و در طول سال مجموعه‌ای از شعارها را تکرار کنی و پس ازربع قرن همچنان در همان جای اول خودت باشی، بدون آنکه حتی یک قدم بر روی زمین واقعی برداشته باشی؛ به قول خودتان “پا در هوا” باشی و خودت را هم مجاز بشماری که مردمانی را که با خونشان تاریخ مقاومت و آزادی را می‌نویسند محکوم کنی و آنها را «عقب‌مانده ترین حزب منطقه» بنامی!!!

برای آگاهی بیشتر:

۱- لینک کتابهای عبدالله اوجالان که به زبانهای مختلف جهان ترجمه شده‌اند؛ مطمئنم اگر نگاهی به آن بیندازید، بسیاری از واقعیت‌ها برایتان مشخص خواهد شد: (لینک به فارسی)

۲- قانون ویژۀ زنان در روژآوای کوردستان را درلینک زیر برایتان می‌گذارم، نگاهی بیندازید و آنگاه به من بگویید که در کجای خاورمیانه در رابطه با زنان قانونی مترقی تر وضع شده‌است: (لینک به عربی)

https://www.pukmedia.com/AR_Direje.aspx?Jimare=45047

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.